کاش مثل حاج قاسم من به چشم تو بیام

تنها دلخوشی

#تنها دل خوشی#

حضرت زهرا (س) همراه فرزندان خود هر روز به مزار شهدای احد می رفت وبر آنان گریه می کرد . 😔
روزی همراه فرزندان خود که از مزار شهدای احد به خانه برگشت ،حضرت علی(ع)دید که صورت حضرت زهرا (س)وفرزندانش آفتاب سوخته شده است.
علت را از آنها پرسید.حضرت فاطمه (س) فرمودند:هروقت که همراه فرزندانش به مزارشهدای احد می رفتند زیر سایه ی درخت خاری می نشستند .آنه دیدند که تنها دلخوشی من همین درخت یک درخت خار است آن را نیز بریدند تا سایه ی آن را ازمن دریغ کنند.

حضرت علی(ع) تصمیم گرفتند که برای ایشان یک جایی را درست کنند تا آن حضرت در آنجا به گریه وعزاداری بپردازند.
ایشان جای کوچکی را به نام بیت الاحزان ساختند.
آن بانوی بزرگوار شب وروز رادربیت الاحزان به گریه می پرداختند وبه پیامبر(ص)می فرمودند که ای پدر جان بعداز شما کسی دیگر به ما اعتنایی نمی کند وبه ما سر نمی زند واز ما دلجویی نمی کند . 😔 😔 😔

#به قلم_خودم#

#سبک_زندگی_فاطمی#

#شهادت_حضرت _فاطمه(س)#

#بیت_الاحزان#

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

جادوی قلم

هنگامی که ذهن جولان پیدا می کند،نمی دانی با قلم ✍ به کدام مسیر ذهن پرواز کنی.
گاهی اوقات قلم خودش از نوشتن درصفحه ای که مانند صخره هایی تندو تیز سراشیبی دارد حالتی غلتان به خود می گیرد.
همین قلم است که خیلی از نظریه هایی را بر روی کلک خیال به حرکت در می آید را نقدو بررسی می کند.
وقتی سوار بر قایق خیال انگیز می شوی
واژه هایی نامفهوم درسراشیبی دیدگان راه می روند.
همین ذهن سیال باید در فضایی آرام وبدون تنش واژه هارا در کنار یکدیگر چینش خاصی دهد تا معنا پیدا کند.
قلم تاج بندگی اش را بر روی شن زاری از مروارید های سیاه وسفید ذهن قرار می دهد ودر جلوی دیدگان همه به رقص در می آید،قلمی که خداوندمتعال در قرآن به آن قسم یاد کرده است.
اکنون این قلم من وشماست که می تواند فردی اصلح را انتخاب کند که سرگذشت یک قوم وملت را تغییر دهد.

#روز_قلم_گرامی_باد

#به_قلم_خودم

#جولان_ذهن

#انتخابات_اصلح_قلم

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

دیوار کوتاه تر از آخوند

چند روز پیش هیئت امنای یکی از مساجد داخل شهر به همسرم زنگ زد واز او خواست تا به عنوان امام جماعت مسجد شهر به آنجا برود.از فضای شهر ومسجد چه بگویم.تمام خانه ها از بیرون سنگ نما حتی مسجد هم نمای آن سنگ رومی وخیلی زیبا بود .داخلش هم سالن مطالعه وهمچنین امکانات هم برای بازی وسرگرمی بچه ها فراهم بود .در طبقه ی بالای مسجد هم خانه‌ی عالم قرار داشت .پیرمرد وپیرزنی که بچه هایش آنها را از خانه بیرون کرده بودند درآنجا زندگی می کردند.هیئت امنا برای اینکه آنهارا از آنجا بیرون نکنند باهم توافق کرده بودند که برای روحانی مسجد جایی خارج ازمسجد خانه اجاره کنند.ما همراه هیئت امنا ازچند خانه اجاره ای دیدن کردیم.خانه که چه بگویم !

خانه که نبود بیشتر شبیه به انباری وسایل بود.

خانه باید در حد و شان مسجد شهر می بود ولی….

طبقه ی دوم مسجد هم خانه‌ی خادم مسجد بود که مشکلش نداشتن حمام بود .

هیئت امنا هم با سر خانه‌ی عالم مشکل داشتند.آنها باهم در جلسه ای که در مسجد برگزار کرده بودند،به این نتیجه رسیده بودندکه اگر روحانی مسجد در خانه ی عالم ساکن شود سر یک سال نمی توانند اورا از آنجا بیرون کنند.🧐
یکی از علائم آخر زمان مساجدی آباد وزیبا با سنگ های فاخر است .اما عبادت کننده در آن مسجد کم است.
این مسجد هم مثل همین مساجد آخر زمان بود.

مساجد به جای اینکه کانون ومحل جذب جوانان وحل مشکلات دیگران باشد تبدیل به جایی برای کاسبی هیئت امنا که چه عرض کنم .به قول آقای قرائتی در جلسه ای که درقم با ستاد ائمه جماعات وطلاب داشت مسجد تبدیل به بازار هیئت فساق شده است .

هئیت امنای مساجد به جای اینکه حامی روحانی وطلبه باشد به فکر چشم وهم چشمی و نظر یکدیگر هستند.
کاش ستاد اقامه نماز وائمه جماعات مساجد به این موضوع بیشتر اهمیت می دادندواین بازار کاسبی را که حتی به اسم روحانی مساجد از بین مردم پول جمع آوری می کنند بساطشان را برچینند.

#به_قلم_خودم
#_دیوار_کوتاه_آخوند
#_هیئت _امنا
✍سمیرا نژادلر
#_نویسندگان_حوزوی

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

خدا

کاش می شد با پرچم گل سرمه کشید
کاش می شد با رگ گل با خون نوشت
کاش می شد در دل شب باز به مهتاب رسید
کاش می شددر چرخش باد با گلبرگ پرید
کاش می شد تادر ریشه ی گل به خدا باز رسید
کاش می شد با کاسه ی گل ژاله ی مهتاب نوشید
کاش می شد تا سرا پرده ی گل ناله کشید
کاش می شد دست در دامن پروانه به الله رسید

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

شعر آهنگ باران

باز می زند باران آهنگ بی پایان

باد مشت می کوبد باز بر دل ایوان

آسمان سقفش را داده باز به باران

لبخند نفش بسته بر کوچه ی آبان

باز می دهد کوچه بوی خوش باران

کوچ پرستویی بی شاخ وبی پروا

باز رنگ می بازد کوچه به یاد باران

گل می شکفد با ناز یاد بهار تو

سه شنبه وجمعه باهم می تازند

یاد گل نرگس برکوی آن یاران

جمع شده بود اشکش در گوشه ی ایوان

باز هم سرازیر شد اشکش در گوشه ی فنجان

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

وقتی همه خواب بودند

شبی که ما خواب بودیم آن شب کودک خیالم بر قایقی از حباب درگوشه ای از خلیج آرام گرفته بود.ولی توبیدار بودی .آسمان چادر ستاره اش را تکان می داد.ستاره هادر همه جا مانند ذرات معلق پخش شدند.نسیم سردی بر تن خسته ی زمین نشست.وقتی صبح از خواب غفلت بیدار شدم فهمیدم که ستاره ای از آسمان کم شده بود.چقدر سنگین بود غمی که بر چهره ی همه نشست.از تو هیچ شناختی نداشتم ولی وقتی صدای دل نشین ولبخند معصومانه ات رادیدم انگار سال ها بود که می شناختمت.محبتت بد جوری در دلم رخنه کرده بود مثل اینکه جزئی از وجودم شده بودی.باورم نمی شد که قرار است که دیگر نبینمت .تو خودت ونشانی ات را به گمنامی سپرده بودی چقدر این روزها کودک خیالم بهانه ات را می گیرد.موج های سنگین ذهنم رابه گوشه ای از خلیج غم می کوبدوانگار اشکم در گوشه ای از دریای چشمانت گم می شود.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.